Kaupeena Panchakam in Tamil

ஏன் கோமனம்

வேதாந்தமும் சித்தாந்தமும் வாழ்க்கை என்றவன்
பிட்சை பாத்திரத்தில் கிடைத்தே உணவு என்றவன்
சுகமும் துக்கமும் சமம் என்றவன்
ஓ கோமணதாரியே நீயே பாக்கியமானவன்

Vedantha Vakhyeshu Sada ramantho,
Bhikshannamathrena trishtimantha,
Vishokamantha karane charantha,
Kaupeenavantha Khalu bhaghyavantha 1

Always thinking about words of philosophy,
Always getting satisfied with food got by begging,
And always without trace of sorrow, thinking of the inner self,
The man with the loin cloth is indeed the lucky one.


மரநிழலை ஓய்விடமென வாழ்ந்தவன்
இருகைப்பிடி உணவே போதுமென வாழ்ந்தவன்
காந்தலாடையில் செழிப்பாய் வாழ்ந்தவன்
ஓ கோமணதாரியே நீயே பாக்கியமானவன்

Moolam tharo kevalam ashrayantha,
Panidhvayam bhokthuma manthrayantha,
Kandhamiva sreemapi kuthsayantha,
Kaupeenavantha Khalu bhaghyavantha 2

Always depending on only roots and plants,
Always taking only two hands full of food,
And always thinking of wealth as a torn piece of cloth,
The man with the loin cloth is indeed the lucky one.


தன்னிலையில் மகிழ்ந்த மனதை ஆண்டவன்
ஐம்புலன்களையும் அடக்கி ஆண்டவன்
எந்நிலையிலும் பிரம்மாய் ஆனவன்
ஓ கோமணதாரியே நீயே பாக்கியமானவன்

wananda bhava pari thushti mantha,
Sushantha sarvendriya vruthi mantha,
Aharnisam brahma sukhe ramantha,
Kaupeenavantha Khalu bhaghyavantha 3

Always getting elated in his own thoughts,
Always peacefully controlling all his senses,
And always drowned in the pleasure of Brahmam,
The man with the loin cloth is indeed the lucky one.


உடலின் மாற்றங்களை வேறுபட்டு மகிழ்ந்தவன்
உள்ளத்தின் தேடலை ஆத்மாஎன மகிழ்ந்தவன்
ஆதிஅந்தமும் மத்யமும் ஒன்றென மகிழ்ந்தவன்
ஓ கோமணதாரியே நீயே பாக்கியமானவன்

Dehadhi bhavam parivarthayantha,
Swathmana athmanyavalokayantha,
Naantha na Madhyam na bahi smarantha,
Kaupeenavantha Khalu bhaghyavantha 4

Always witnessing his own changes of the body,
Who is seeing himself as his soul,
And who never thinks of ends, middle and outside,
The man with the loin cloth is indeed the lucky one.


எங்கும் எதிலும் ப்ரஹமமென களிப்பவன்
தானும் அந்த ப்ரஹமமென களிப்பவன்
சுதந்திரமாய் திரிந்து பிட்சையுண்டு களிப்பவன்
ஓ கோமணதாரியே நீயே பாக்கியமானவன்

Brahmaksharam pavanamucharantho,
Brahmahamasmeethi vibhavayantha,
Bhikshashano dikshu paribramayantha,
Kaupeenavantha Khalu bhaghyavantha 5

Always reciting the name of Brahmam with devotion,
Always thinking that he himself is Brahmam,
And who wanders aimlessly depending on alms obtained,
The man with the loin cloth is indeed the lucky one.


Kaupeena Panchakam Of Adi Sankaracharya

Signs of extreme VAIRAGYA !!,
characteristics of AVADHOOTHA !!

This is a very short poem with five stanzas which glorifies the life of a sannyasi (Ascetic). An ascetic in India is supposed to give away all his wealth before entering in to renunciation and get a loin cloth (kaupeena) from his teacher. That would be his only property.

It has religious significance attached to asceticism for the Hindus. Sometimes Lord Shiva himself is depicted wearing Kaupina. Even Lord Murugan of Palani and Hanuman are said to be wearing this garment. Langot or kaupinam is associated with celibacy. Sri Shankaracharya composed a verse called Kaupina Panchakam to assert the significance of asceticism.

It is beautifully sung here: https://www.youtube.com/watch?v=pqrQjiXkpvs

அனுமன் நாற்பது

குரு பாத தூசி கொண்டு 
மனக்கண்ணாடி தூய்மை கொண்டேன்
நாற்செல்வம் அளிக்கும் ரகுவம்ச ராமனின் 
மாசற்ற மகிமையை பாடி மகிழ்கின்றேன் 

அறிவற்ற நான் அறிந்தேன்
வாயு புத்திரனை தியானிக்க 
அவனே வலிமை அறிவு புத்தி அளித்து
அணைத்து இன்னல்களை விடுவிப்பான் 

வெற்றி அனுமனுக்கே அவனே
ஞான ஒழுக்கத்தின் பெருங்கடல் 
வெற்றி அத்தெய்விக மந்திக்கே 
அவனே மூவுலகையும் ஒளிர்வித்தவன்

ராமா தூதனே 
மகா வலிமை கொண்டவனே 
அஞ்சனை மைந்தனே 
வாயு குமாரனே

மகா தீர்னே
மின்னல் உடல் வீரனே
தீய எண்ணத்தை அழிப்பவனே 
நல்ல எண்ணத்தை அளிப்பவனே 

தங்க நிறத்தவனே
ஒளிரும் தோற்றம் கொண்டவனே
அழகிய காதணியும்
சுருள் மூடியும் கொண்டவனே

ஒரு கையில் கதாயுதம்
மறு கையில் கொடியும்
இட தோளில் 
மௌஞ்சி நூல் அணிந்தவனே 

சிவ அவதாரமே
கேசரி நந்தனே
உனது மேன்மையை 
இவுலகு போற்றி வணங்குமே

கற்றவனே ஒழுக்கசீலனே
சிறந்த புத்திமானே
ராமனின் பணிக்காக 
ஆவலுடன் காத்திருப்பவனே

ராமகாவியத்தில் இன்புறுபவனே
சீதா ராம
இலட்சுமணை
இருதயத்தில் கொண்டவனே

சிறு மந்தியாய் தோன்றி
சீதா அன்னையை வணங்கியவனே
சீரிய மந்தியாய் தோன்றி
இலங்கையை எரித்தவனே

பல ரூபதாரியாய்
அசுரரை அழித்தாய் 
ராமச்சந்திர மூர்த்தியின்
ஆணையை விரும்பி முடித்தாய்  

சஞ்சீவினி மலை கொண்டு 
இலட்சுமனை காத்தவனே
ரகு வம்ச திலக ராமனே
உன்னை தழுவி இன்புற்றானே

ராமரால் போற்றி புகழப்பட்டவனே
ராமருக்கு பிரியமான
பரதனை போன்றவன் 
என அறியப்பட்டவனே

ஆயிரம் தலை ஆதிசேஷனால் 
போற்றி புகழப்பட்டவன் என 
ராமர் கூறி தழுவி 
இன்புற்றானே 

சனகர் பிரம்மா 
மற்ற முனிவர்களும்
நாரத சரஸ்வதி
நாக அகிசரூம்

எமன் குபேரன் திசை தேவர்கள்
உன் புகழ் பாட முடியாதபோது
புலவர் மற்றும் அறிஞர்களை 
என் சொல்வது

உனது சேவை அறிந்தவன் சுக்ரீவன்
உனது நட்பால் 
ராமனின் உதவி பெற்றான்
ராஜ்ஜயம் ஆண்டான் 

உனது அறிவுரை
விபீஷணன் ஏற்றதனால்
இலங்கை அரசனான் 
இது உலகம் அறிந்தது 

ஆயிரம் யோஜனய் தாண்டி
விண்னில் சென்றாய்
கதிரவனை கனியென 
விழுங்கி தின்றாய் 

ராமரின் மோதிரம்
உன் வாயில் இருக்க
கடலும் கால் அளவானதே
இதில் என்ன ஆச்சிரியம்

கடின செயல்களும்
இவ்வுலகில்
எளிதானதே
உனது அருளால்

ராமா ராஜ்ஜியமோ
அனுமன் காவலில்
அவன் அனுமதியன்றி
அணுவும் நுழையாதே
உனை சரணடைய 
அனைத்து இன்பமும் கிடைக்கும்
உன் காவலில் நானிருக்க
பயம் ஏதும் எனக்கில்லை

உனது வலிமை
உனது அதிகாரம்
உனது கர்ஜனை கேட்டால்
மூஉலகமும் நடுநடுங்கும்

அனுமன் நாமம் கூற
பூத பிசாசு
ஆவிகளும்
விலகி ஓடும்

அனுமன் நாமம் கூற
வியாதிகளும்
துன்பக்களும்
விலகி ஓடும்

எண்ணம் வார்த்தை செயலில்
அனுமனை நினைத்த வந்தால்
அனைத்து இன்னல்களும்
விலகி ஓடும்

யோகிகளும் போற்றி வணங்கும்
ஸ்ரீராமனின் தேவைகளை
சுலபமாய் நீ 
நிறைவேற்றினாய் 

விரும்பியதை வேண்டி 
அனுமனை அணுக அவனோ
உரியதை தந்து அதை ஏற்க
முடிவிலா முழுமை தருகிறார் 

நான்கு யுகங்களும் போற்றும்
உன் புகழ்
உன் வலிமை
இப்பிரபஞ்சம் போற்ற பரவுமே 

ரிஷி முனிவரை
காத்து நிற்பது நீ 
அசுரரை அழித்தது நீ 
ராமரின் நேசமானாய் நீ

எட்டு சித்திகளும் 
ஒன்பது செல்வங்களும்
வேண்டுவோருக்கு வழங்க
சீதையின் அருள் பெற்றவன் நீ 
 
ராமரை அறிந்த நீ 
ராமபக்த அனுமன் நீ 
எப்பொழுதும்
ரகு வம்ச சேவகன் நீ 

உனது பெருமை பாட 
ராமர் அடி சேர
முப்பிறவி பிணிகளும்
விலகி ஓடும்

இறந்தபின் ராமனிடம்
சேர்த்தவன் அவனே
பலபிறவிகளிலும் நிரந்தர
சேவகனே

நினைக்க வேண்டாம்
வேறு தெய்வமே
அனுமனை வேண்டி பெறலாம்
அனைத்து பேரின்பமே 

துன்பங்கள் பறந்துபோகும்
வலிகளும் மறந்துபோகும்
மகாவலிமை கொண்ட
அனுமனை நினைக்க 

போற்றி போற்றி
அனுமன் போற்றி
குருவாய் நின்று
அருள்வாய் போற்றி

எவன் ஒருவன் நூறு முறை 
அனுமன் நாற்பதை கூற
அவன் முக்தியற்று
முழு மகிழ்ச்சியும் அடைவான்

எவன் ஒருவன் பக்தியுடன்
அனுமன் நாற்பது கூற
அவன் வேண்டியது பெற
அந்த கௌரி கணவன் சாட்சி

ரகு பாடி 
இறைவனை வேண்டியது
இறைவன் என்றுன்றும் 
இருதயத்தில் எழுந்தருள வேண்டும்  

வாயு புத்திரனே
மங்கள மூர்த்தி ரூபனே
சீதா ராமா லக்ஷ்மருடன்  
இருதயத்தில் எழுந்தருள வேண்டும்

Media – The Elephant in the room

Media is not in harmony with the medium

Media is not ashamed of absurdity

They speak nonsense beyond limit

They Obstinately persists in supporting their views

We admit the medium which lacks the media

The parable for today’s social media.

Once there was a village high in the mountains in which everyone was born blind. One day a traveler arrived from far away with many fine things to sell and many tales to tell. The villagers asked, “How did you travel so far and so high carrying so much?” The traveler said, “On my elephant.” “What is an elephant?” the villagers asked, having never even heard of such an animal in their remote mountain village. “See for yourself,” the traveler replied.
The elders of the village were a little afraid of the strange-smelling creature that took up so much space in the middle of the village square. They could hear it breathing and munching on hay, and feel its slow, swaying movements disturbing the air around them. First one elder reached out and felt its flapping ear. “An elephant is soft but rough and flexible, like a leather fan.” Another grasped its back leg. “An elephant is a rough, hairy pillar.” An old woman took hold of a tusk and gasped, “An elephant is a cool, smooth staff.” A young girls seized the tail and declared, “An elephant is a fringed rope.” A boy took hold of the trunk and announced, “An elephant is a water pipe.” Soon others were stroking its sides which were furrowed like a dry plowed field, and others determined that its head was an overturned washing tub attached to the water pipe.
At first each villager argued with the others on the definition of the elephant as the traveler watched in silence. Two elders were about to come to blows about a fan that could not possibly be a pillar. Meanwhile the elephant patiently enjoyed the investigations as the cries of curiosity and angry debate mixed in the afternoon sun. Soon someone suggested that a list could be made of all the parts: the elephant had four pillars, one tub, two fans, a water pipe, and two staffs, and was covered in tough, hairy leather or dried mud. Four young mothers, sitting on a bench and comparing impressions, realized that the elephant was in fact an enormous , gentle ox with a stretched nose. The traveler agreed, adding only that it was also a powerful draft horse and that if they bought some of his wares for a good price he would be sure to come that way again in the new year.

Today’s Media lacks ethics, culture and is tolerant to interpretations, heresies and sects.

In the world of machine learning and data science, a data make sense only to those who understands the information in it, this is prepared for a set audience and not for general public.

Today’s Media is nothing but meme’s of the medium.

images

எதுவும் வேண்டாம்

அவன் அல்லது அவனடியாரும் வேண்டாம்

வேற்று அல்லது ஒற்றுமையும் வேண்டாம்

வேண்டும்  வேண்டாம்

வேண்டாம் வேண்டாம்

நீயும் வேண்டாம்

நானும் வேண்டாம்

சென்ன மல்லிகார்ஜுனா

உன் சிந்தனையில் நானிருக்க

எதுவம் வேண்டாம்

அவன் விதைத்தவன்

சூரியன் இட்ட விதையே உலகின் துடிப்பு

மனம் இட்ட விதையே உடலின் துடிப்பு

இருப்பதோ ஒரு மனம்

அதில் துடிப்பதோ நீ

இப்பிறப்பினால் பயமேதும் எனக்கில்லை 

சென்ன மல்லிகார்ஜுனா